چهارشنبه آخر سال و رسم دیرین لفوریها از نگاه دوست عزیز دمس پی
دمسپي اي كه عاشق آش ترش(ترش آش ) چهارشنبه آخر سال هستم:
همه رسوم و سنن بومي كه در حافظهها جاخوش كرده ولي در برنامههاي عادي زندگي رخت بر بسته است براي ما ياد آور خاطرات دوران كودكي، نوجواني و جواني است. پختن ترش آش چهارشنبه آخر يك سنت بود. اجرا و پايبندي به رسوم و سنن بومي براي مردم آن ديار خيلي هزينه بر نبود. بنابر اين همه خانوادهها مصمم به انجام و رعايت آن بودند.
ترش آش، مايه ترشي آن از ازگيل يا گوجه سبز بود. همه خانوادهها آن مقدار ترشي مورد نياز را براي ترشآش چهارشنبه آخر سال نگه ميداشتند و روز موعود، بوي ترشآش از در هر خونهاي به مشام ميرسيد. به به به به.......
صفا و طراوت زندگي آن دوران كجاست؟ يادمه، فقير و غني، دارا و ندار با آرامش در جوار هم زندگي ميكردند و سايه دوستي و مودد بر سيماي همه نمايان بود.
يادش بخير.
منبع وبلاگ دمس پِ:
