پيامبر اكرم (ص) فرمودند از اولين شب جمعه ماه رجب غافل نشويد زيرا شبي است كه فرشتگان آن را ليله الرغائب مي نامند كه روزه گرفتن در پنج شنبه قبل از آن مستحب است واعمال فراواني دارد.

ولين شب جمعه از ماه عظيم رجب را ليله الرغائب گويند كه شبي با ارزش و با عظمت است و از دو جهت داراي اهميت است :
كلمة "رغائب" جمع "رغيبه" به معناي چيزي كه مورد رغبت و ميل است و نيز به معناي عطا و بخشش فراوان مي باشد.
بنابر بر معناي اول "ليلة الرغائب" يعني شبي كه ميل و توجه به عبادت و بندگي در آن فراوان است و بندگان خوب و شايسته خداوند در اين شب تمايل زيادي به رفتن به در خانه خداوند و ارتباط و انس با معبود خويش دارند.
بنابر معناي دوم "ليله الرغائب" يعني شبي كه در آن عطاء و بخشش خداوند فراوان است و بندگان مخلص خداوند با رو آوردن به بارگاه قدس ربوبي و خاكساري در برابر عظمت حق، شايسته دريافت انعام و عطا و بخشش بي كرانه حق مي گردند.

تاج از فرق فلک برداشتن

                 جاودان آن تاج بر سرداشتن

                                        در بهشت آرزو ره یافتن

                                                      هر نفس شهدی به ساغر داشتن

                                                                                    روز در انواع نعمت ها و ناز

شب بتی چون ماه در بر داشتن

                    صبح از بام جهان چون آفتاب

                                                 روی گیتی را منور داشتن

                                                               شامگه چون ماه رویا آفرین

                                                                                           ناز بر افلاک اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلک

                بال در بال کبوتر داشتن

                                        حشمت و جاه سلیمانی یافتن

                                                          شوکت و فر سکندر داشتن

                                                                                    تا ابد در اوج قدرت زیستن

ملک هستی را مسخر داشتن

                       برتو ارزانی که ما را خوش تر است

                                        لذت یک لحظه "مادر" داشتن

شکوفه های باغ های فراموش شده لفور پیشکش همه دوستان لفوری

برای دیدن عکسهای بیشتر کلیک کنید

آسمون مثلِ  قَلی  یبٌه دیگر میها ندارنه                                                خاره بِهروته هوا نَرمَسٌه اصلا واندارنه

سوز سرما بورده اوزِر بورده آفتاب زَنه چشمک                                    فصل کارهِ ،باختن الان ِبرار !معنا ندارنه

ماهٌ هارش مِرواری ره مونده پِشت کَهو جل                                         این کهو جل مرواری دارنه کهو میرکا ندارنه

آسمون هم مثل دریا مراوری دارنه فراوون                                          اون قدر گِنه بِلندی دارنه که اِندا ندارنه

سبز صحرا سبز لِتکا سبز کوهسٌون دیاری                                           سوزا سرما در شونه با گًل سرِ دعوا ندارنه

سَیٌد جل بَیه صحرا لاله تیب تیب سرخ خاله                                          هیچ کِجه مثل اَمه وَر خارکِ صحرا ندرانه

ممرزا نَمدارا مرسا اِفرایِ قد بِلاره                                                      شهرلَرگا ،اَنجلیا  موزیا توسکا ندارنه  

ادامه بزودی تقدیم می گردد

عکس توسط یکی از دوستان بدستم رسید نمی دونم عکاس چه کسی هست و بدون اجازه استفاده کردم اگر کسی اطلاع از عکاس دارد لطفا اطلاع رسانی نماید تا با نام او عکس درج شود

سلام، عکاس این عکس یکی از ساکنین روستای چاشتخواران لفور (به اسم آقای نوروزی ) می باشد .لازم بذکر است در صورت تمایل جهت تحقیق بیشتر می توانید از طریق مراجعه به آتلیه عکاسی دور میدان قائمشهر ( نبش خیابان بابل ) اقدام نمایید -هادی یداللهی

سلام وعرض ارادت این عکس را بنده برای خودم از آقای فرزاد عبادی گرفتم نمیدونم شاید ایشان از کس دیگری گرفته باشد.ایشان از آلبوم خودش به من داد--قاسمی

ای همه وجودم ،ای تکیه گاه من ،ای همه بودنم هرگز نمی توانم  پروازت را باور کنم ،مادرم، قصه بین من و تو قصه مادر وفرزند نیست قصه همه غصه های بی صدای توست که تو همیشه ازمن پنهان کردی ،مادرم هق هق گریه هایم صدای همون بغض های نترکیده من است بغض های ازهیچ  نخواستن هایت ،بغض های از خود گذشتن هایت ، بغض های ازبی توقعی هایت وهزاران دلیل ناگفتنی دیگر ،مادرم رنجیده ام که چرا هیچوقت هیچ چیز مطالبه نکردی چرا هیچ وقت هیچ حقی برای خودت متصور نبودی ،مادرم چرا هیچ وقت اجازه ندادی یک گام برای تو عزیزم بردارم ،مادرم ای همه داشته هایم امیدوارم از من راضی باشی ،من فرزند خوبی برای تو نبودم وهرگز خودم را نمی بخشم ،مادرم ارزوی دیرینه من خدمت هرچند کوچک بود که انرا با مناعت طبعت از من دریغ کردی مادرم می دانم بعنوان فرزند کوچکت همواره نگرانم بودی مبادا قند تو دلم اب شود مبادا در پیچ غم زندگی دچار اندکی مشگل شوم از خود گذشتی تا بالندگی منو ببینی ولی افسوس من چه کردم ،با اندوه در دلم پرواز تورا نظاره کردم من ماندم و همه خاطرات شیرین با تو بودن وتلخی از تو جدا شدن ،مهربان من ،هرگز فراموشت نمی کنم امیدورام ازمن راضی بوده باشی ،روحت بلند و اسمانی باد

گرچه که کالشِ بی ملک و تلارَسّمه مِن

پیشِ خد مالِک صد خالِکِ مارسّمه مِن

مه غم و غرسِه ویشتره مه طاقِت جا

با همون غِرسِه وغم عاطفه جارسّمه من

چش خَلِه ترسِنِه نامردی ونامردم دس

عین البرزِمِه ،هر گوشه دیارسّمه من

روزگارِدلِ وِس خنده بکردن غلِطه

اینه هردورو زمون مساله دارسّمه من

ته شه دونّی که نَئی تا به اِسا اهل وِفا

رُونَزومِه تِرِه،اماتِه جاخارسّمه من

مهربونی ئمه جِم برنِنِه دِشوارِه ولی

آسمون جِر بیه هم سبزه بهارسّمه من

کَربَزِه بَیّا،کنارِچل وچو بورده رِغت

دشتِ آلِم دِلِه ،دس بَی ته پِنارسّمه من

گِتهِ حجت که تِموُم بَیّه دیگِر عمر و تِوُون

تازه مِرِ حالیه چُو اَسب سِوارَسّمه من

خبرگزاری فارس: رئیس هئیت مدیره انجمن سوادکوه شناسی مازندران از حضور حدود 3 هزار نفر در دومین همایش سوادکوه شناسی مازندران خبر داد.محبوب قبادیان امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در سوادکوه با اشاره به اینکه دومین همایش سوادکوهی‌های مقیم تهران با استقبال باشکوهی روبرو شده بود، بیان داشت: حدود 3 هزار نفر در این همایش شرکت کردند.

رئیس هئیت مدیره انجمن سوادکوه شناسی مازندران به تشریح اهداف این همایش پرداخت و افزود: شناسایی و برقراری ارتباط نزدیک بین سوادکوهی‌های مقیم تهران و استفاده از ظرفیت‌های مختلف آنها برای توسعه سوادکوه از مهم‌ترین  اهداف برگزاری این همایش بوده است.

وی به برنامه‌ریزی چند ماهه برای برگزاری این همایش اشاره و خاطرنشان کرد: استفاده از گروه موسیقی امیر پازواری و تجلیل از نخبگان فرهنگی، ورزشی، علمی و خانواده شهدا و ایثارگران نیز بخشی از برنامه‌های ما بوده است.

قبادیان به تجلیل از نخبگان سوادکوه در این همایش اشاره کرد و یادآور شد: در دومین همایش سوادکوهی‌های مقیم تهران از خانواده شهید مرادی، دکتر اردشیر نجاتی، دکتر رمضان بخشیان، مهدی تقوی و ابوالحسن خوشرو با اهدای هدایایی تجلیل شد.

وی گفت: معرفی و تشریح برخی از آداب و رسوم فرهنگ بومی سوادکوه نیز در این همایش انجام شده است.

رئیس هئیت مدیره انجمن سوادکوه‌ شناسی مازندران به برنامه‌های این انجمن اشاره کرد و گفت: برگزاری مراسم‌های سنتی با تاکید بر فرهنگ بومی و گسترش ارزش‌های دینی موردتوجه این انجمن برای برنامه‌های مختلف است.

قبادیان گفت: انجمن سوادکوه شناسی به عنوان یک سازمان مردم نهاد(NGO) غیرانتفاعی، غیرسیاسی و با هدف کلان کمک به رشد و توسعه همه‌جانبه سوادکوه پس از طی مراحل قانونی و دریافت مجوز هم اکنون صمیمانه مشتاق همفکری و همکاری با همه افراد و سازمان‌هایی است که برای توسعه سوادکوه تلاش می‌کنند.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910402000218

دومين گردهمايي سوادكوهي‌هاي مقيم تهران روز 31خرداد(چهارشنبه هفته آينده) ساعت 6بعداز ظهر در سالن اصلي وزارت كشور، واقع در خيابان فاطمي، خيابان شهيد گمنام برگزار مي‌شود.

در اين گردهمايي هنرمندان سوادكوهي قطعاتي از موسيقي محلي مازندران را اجرا مي‌كنند. در ادامه مراسم چند تن فرهيختگان سوادكوه در عرصه‌هاي مختلف هنري، فرهنگي، ورزشي و علمي تجليل مي‌شود.

هدف از برگزاري اين همايش آشنايي بيشتر مردم سوادكوه با هم، ايجاد صله رحم، شناخت مشكلات و در صورت امكان رفع آنها، شناخت ظرفيت‌ها و قابليت‌هاي سوادكوه با محوريت به فعليت رساندن آن، ايجاد تشكل سوادكوهي‌هاي مقيم تهران و... است.

علاقه‌مندان و دوستداران خطه زيبا و نامي سوادكوه در نظر دارند كه با حمايت سوادكوهي‌هاي اقصا نقاط كشور، بالاخص تهران و سوادكوه، با ايجاد تشكلي با محوريت سوادكوه، بتوانند براي اعتلاي فرهنگ، هنر، سنن و آداب سوادكوه قدمي بردارند.

ترديدي نيست كه اگر سوادكوهي‌ها دست همت بالا نزنند، چه بسا در آينده فرزندان اين آب و خاك داشته‌هاي فرهنگي، آييني خود را فراموش كرده و چراغ حيات خطه زيباي سوادكوه راكم سو كنند.

پس بياييد دست به دست هم دهيم تا بتوانيم قدمي براي اعتلاي سوادكوه برداريم

   تلفن توزیع بلیط :

 66462545  میدان انقلاب

88065430  ونک ملاصدرا

در این تصویر هم دانش آموزان نفت چالی هم دانش آموزان بورخانی حضور دارند دوستان اگر عکسی را شناسائی کردند لطفا با کامنت معرفی کنند

تشکر ویژه از اقا حامد قاسمی بابت ارسال عکس

 در آستانه فصل بهار این قطعه را تقدیم می کنم به همه آنانیکه دیروز داشته اند امروز برای داشتن آن آرزومی کنند  

بهار ماء خدا بهار مــاره بديمه / كوچه سر مله ميون وچوناره بديمه
مله سر ، دشت زمين گندم جار / مرز سر شه جان ما ونگ و واره بديمه
كاسب و كاير و تيم تيم جارو بلو / لت و لتكا جت اذال جو نكاره بديمكه
بهار كو ورف رو برو برو / روخنه بهـــــار ما ورف وياره بديمه
اتاور دشت وزمين و اتاور باغ و بلاغ / هيمه جار هيمه كرون چلي كوماره بديمه
كو شيئن سنگ سنگ روكردنشيشن راه رو / اسب سر آزون سر ونگ طلاره بديمه
دم زنون ناهار خوارون دار دار بن / چاربيدار هي هي كر ك چينه كاره بديمه
پئيز ما دشت سر هامج هامج مرزسر/ شوپه و دشت نفار سر صــــــداره بديمه
كرو كسو كپا ، مكري خرمن سر / كيسه بينج ‌خرمن اسب سماره بديمه
تش كله لمپا سو ، كل پيش گوگ / دي دلك ، امه سره پردي سياره بديمه
چشمه سر افتو بدوش مه جان مار لينگ تيل/ ورف سر تيساپه لينگ مشتي ليلا ره بديمه
وچونا ملا خنه قرآن خوني و عمه جز / فلك مهدي قلي فاطمه نناره بديمه
من اسا كور بئيمه اسري مه چش لتر لتر / چش جــــا بمردن كرو كفاره بديمه
تكيه پيش ، جوشي خوني علم به دست / اسامن تكيه سر بي سر صدا را بديمه
بردمه اسبو كلا لفورك و چاشتخوارون / كفاك آن مردمون بيبا حیاره بديمه
درو دشت بي كار و كاير تا كمر اوجي بزه/ مرزسر لينگ رج شه كت ننا ره بديمه .
ميچكا سو لم لم پي برژي تيكا / آبـــــرار بديئن آرزوهاره بديمه
سد بيموئه، تيم و تيم جار بلو جمع بئيه / بمب لو اذال و مرگ جونكاره بديمه

با تشکر از جناب اقای کجوری بابت ارسال مطلب

امیری خوانی:در سوگ قهرمانان 8سال دفاع مقدس خاصه شهیدان دهستان لفور به ویژه 2تن از همکلاسان شهیدم شهید عادل ولیپور و محمد رضائی سلام الله علیهم.

اَمه شهیدون دِشمن ره کُور هاکِردنِه                      اَتا نِصفه شو اَروند ره یور هاکردنه
اِسا نَهُویم چیسه این جُور هاکِِردنه؟                  شِه مِلتِ پِشت کوه غرور هاکِردنه

خله مرد خواسه شِه جان ره دَس بَهـِیره                دَس از این دِنیای لـَـما تـَـرکـَـس بَهِــیره
دس از این دِنیای پـِـرخار و خس بهیره                   شِه میــهــن ره از دُس ِ نـاکـَس بَهِـیره

اَمــه شَـــهیـــدون دِریــوی اِحســاس بــِـینِه            وَچون ِ فــقـــیر ِ بند وپرتاس بینه
حــلال و حــــرام ره خـَــله َوســواس بینه                حســین زمان ره مثل عباس بینه

تـــموم عـــالـــم اَتــا مُـــو خــــال نـَــویمه                همه زر وسیم بازو خلال نویمه،
اگرمنه جیف دنیای پـــول بـَـــوِه مَــــشت               شهید شوی چال وپچـــال نویمه

ز کوی یار می­آید نسیم باد نوروزی            ازین باد ار مدد خواهی، چراغ دل برافروزی

حافظ

نام شعر:((ته نموئی))

اولین روز دبستان ! بازگرد

کودکی های قشنگم !باز گرد

کاش می شد باز کوچک می شدم

لاقل یک روز کودک می شدم

یاد ان آموزگار ساده پوش

یاد آن گچها که بودش روی دوش

ای معلم نام وهم یادت بخیر

یاد درس آب بابایت بخیر

ای معلم! ای دبستانی ترین احساس من

باز گرد و این مشقها را خط بزن

مهر مبارک

شمیمش خاطر غم می ستاند               نسیمش اشک شبنم می فشاند

هوا از مشک و عودآمیخته دارد              هزاران کودکی فرهیخته دارد

طیوران هر طرف در طیرانند                    شغالان حافظان ماکیانند

خیلی وقته بخاطر مشغله های بی دلیل وبادلیل زندگی نتونستم دست به قلم ببرم وبرای دوستان بازدید کننده وبلاگم مطلبی بنویسم ولی حیفم اومد که ازشهریور چیزی ننویسم شهریوری که  برای من هزاران حرف  ناگفته و گفته دارد،

شهریور یادآور برداشت برنج ،دسترنج  شالیکاران لفور در گذشته نه چندان دوربرای من بوده وهمیشه صدای هیاهوی زنان و مردان لفوری در زمینهای شالیزای درزمان برداشت برنج در گوشم شنیده می شود،

شهریور یادآور کوچ پائیزه از ییلاق به لفور با همه دلتنگی های خداحافظی از ییلاق و دوستانی که فقط تابستانها  فرصت دیدارهمدیگررا داشتیم ، وهم شوق رسیدن به لفور ،ودیدن زیبائیهای فصل تابستان وماه شهریور که جدا دیدنی وزیبابود لفوری که بخاطر جنگل زیبایش مثل یک نقاشی می شد درقاب چشمان دیدواز دیدنش سیر نشد لفور سرسبز با میوه های جور وراجور مثل سیب و به وخیار محلی وانجیروگردو و...

شهریور یاد آور شوق رسیدن به مدرسه درروز اول مهرودیدن دوستان همکلاسی وتعریف خاطرات تابستانی که گذشت. 

شهریور یاد آور انتخاب واحد برای دانشگاه ،  خلاصه شهریور ماهی سرشار از اتفاقات قشنگ و زیبا هست فصلی که یاد اوری ان هم بر قلبم سنگینی می کند و گه گاهی اشک بر گونه هایم جاری می شودو هم به من نشاط وروحیه میده من این فصل را بخاطر همه زیبائهایش دوست دارم.

از دوستان عزیز تقاضا دارم باکامنت های زیبایشون  در توصیف شهریور  به بحث کمک کنند .

مطلبی از دوست عزیز نفتچالی:

تا قبل از سال 1375 شهریور، ماه کوچ کردن خانواده هایی بوده که تابستان را به ییلاق رفته بودند. اینکه شهریور زمان کوچ آن خانواده بوده شاید بدون شک عواملی چون امتحان دانش آموزان تجدیدی و درو شالیزارها بوده است. آن زمانهای دور قبل از 1355 بیشتر خانواده ها از راه مالرو یعنی از راه پرتاس ( موزی ان، منپل، اندرسا، سی ان و خواجی ماد) به ییلاق می رفتند که دستخوش خطرات و زاین و زحمات بسیاری از ناحیه عواملی طبیعی نظیر بارندگی شدید و طغیان رودخانه واقع در مسیر ( منپل) می شدند که متاسفانه ضرر و زیان مالی بسیاری به خانواده ها وارد می شد. اما بعدها بوسیله جاده این معضلات کم و بیش بر طرف شد.
در شهریور ماه علاوه بر محصول شالی، زمان رسیدن میوه مثل انجیر، هولو(پشمالی)، به، گردو، خیار و سیب درختی بوده است.حالا نه از به خبری است و نه از هولو و سیب. چون الآن آفتهایی مثل کرم این محصولات را قبل از رسیدن از بین می برند. در گذشته نه از سم پاشی خبری بود ونه از کرم میوه خوار. شهریور زمان برداشت انواع لوبیا هم بوده است. ییلاقی ها، نان کلوچه محلی و ترنج را به عنوان سوغاتی برای آنهایی که تابستان را در لفور بودند می بردند و در اولین فرصت هم به دیدن قوم و خویش خود می رفتند و این را یک وظیفه می دانستند. اما بعد از سال 1375 با شروع عملیات اجرایی سد لفور و ازبیت رفتن زمینهای کشاورزی لفور و کوچ عمده روستائیان به شهرهای مجاور، به طور کلی روش و سیستم کوچ نشینی مردم تغییر کرده و ناهماهنگ شده است.

از حق تعالی برای خود و دیگران چه خواهید خواست و چه آرزوهایی در شب آرزومندان در دل می پرورانید؟ آرزوهایتان را با دیگران شریك شوید. من را هم دعا کنید

افسوس دیگر از هیاهوی نشاکاری در شالیزارهای نفت چال ، بورخانی ،کفاک،لفورک،چاشتخوران،گشنیان وامیرکلا خبری نیست خداقوت به اندک شالیکارن لفور تنها تقدیم تشکر ماست   

یادش بخیر انروزها وقتی از شهر به دیدار خانواده می رفتم وقتی از سربالائی جاده به این نقطه می رسیدم انگار تازه متولد شدم جانی تازه می گرفتم حس خوبی در وجودم پدیدار می شد مثل اینکه تمام دنیارا به من دادند.و آه چه سخت بود وقتی می خواستم برگردم به این نقطه که می رسیدم با اه و حسرت سخت دل می کندم برمی گشتم چندبار نگاه می کردم بعد سرازیر می شدم  انگار قلبمو جا میذاشتم فقط جسمم بود که داشت بر می گشت ،افسوس که چقدر زود دیرشد.